دسته بندی لباس های فضای باز

لباس های فضای باز را می توان به طور عمده به سه نوع تقسیم کرد: لباس زیر، لایه های حرارتی و لباس بیرونی.

لباس زیر

هدف اصلی لباس زیر در فضای باز خشک نگه داشتن پوست است. اگر عرق از پوست تبخیر شود، مقدار قابل توجهی از گرمای بدن را می گیرد و باعث می شود فرد احساس سرما کند. بنابراین، لباس زیر باید از الیاف مصنوعی ساخته شود. از پوشیدن لباس زیر نخی یا پشم خالص خودداری کنید.

وظیفه لباس زیر حرارتی ایجاد یک لایه هوا در داخل لباس است. هوا یک وسیله عایق عالی است. پس از تشکیل یک لایه هوا در داخل لباس زیر حرارتی، هوای سرد بیرون از بدن جدا می شود و در نتیجه دمای بدن حفظ می شود.

لباس بیرونی

لباس‌های بیرونی برای کوهنوردی و ورزش‌های فضای باز معمولاً به لباس‌هایی مانند ژاکت‌های ضد آب، شلوارهای ضد آب و کت‌های بارانی اطلاق می‌شود. عملکرد اصلی آنها ضد آب، ضد باد و مقاومت در برابر پارگی است. با توسعه فناوری، پارچه‌های ضدآب و قابل تنفس مانند GORE-TEX و FIRST-TEX برای ژاکت‌ها و شلوارهای ضد آب ساخته شده‌اند. اصل این است که در حالت لایه نازک، قطر منافذ روی سطح دقیقاً بین مولکول‌های آب و مولکول‌های بخار است. مولکول‌های بخار می‌توانند از آن عبور کنند، در حالی که مولکول‌های آب مسدود می‌شوند، بنابراین به یک اثر ضد آب و تنفسی دست می‌یابند.