هر سلسله ای لباس گاه به گاه خود را داشت، اما در طول تاریخ لباس چینی، بدون شک زیباترین، راحت ترین و متمایزترین لباس از نظر فرهنگی، «بیزی» (نوعی ژاکت در پشت) سلسله سونگ است. متداول ترین سبک بیزی سلسله سونگ دارای یقه مستقیم و دهانه جلو، با طول متفاوت، بدون دکمه یا حلقه در جلو، و آستین هایی با عرض های مختلف بود. این لباس در دو طرف چاک داشت، گاهی از سجاف تا کمر، گاهی از زیر بغل تا پایین، و برخی از مدل ها اصلاً چاک نداشت.
بسیار قابل توجه است که بیضی در همان دوران مورد علاقه مردان، زنان، جوان، پیر و بدون توجه به موقعیت اجتماعی بود. در نقاشی با عنوان "راه رفتن در تراس یشم زیر ماه"، زنانی که بیزی پوشیده اند، ظرافت آرامی را به نمایش می گذارند. مجریان زن در نقاشی های دیواری کشف شده از مقبره های سلسله سونگ در بایشا، یوژو، هنان، بیزی می پوشند. و خدمتکارانی که بیزی پوشیده اند نیز در مجسمه های گلی معبد جینچی در شانشی به تصویر کشیده شده اند. زنانی که لباس‌های غیررسمی می‌پوشیدند در بسیاری از موقعیت‌ها عادی تلقی می‌شد.
با این حال، مردان در سلسله سونگ، بیشتر هنگام استراحت در خانه بیزی می پوشیدند. مدل کمری باز و صاف- که می‌توانست گشاد، باریک، بلند یا کوتاه باشد، فوق‌العاده معمولی بود. در یک کیف نقاشی منسوب به امپراتور هویزونگ سونگ، با عنوان «نواختن شین» (یا «گوش دادن به شین»)، خود امپراتور با جلیقه ای تیره-رنگ به تصویر کشیده شده است. این واقعیت که حتی حاکم یک ملت در اوقات فراغت خود جلیقه می پوشید، گویای راحتی آن و نمایانگر لباس راحتی است.
چینی ها به آسانی زندگی فراغت مدرن و لباس های غیررسمی را پذیرفته اند. با اجرای سیستم دو روزه آخر هفته در بیشتر مناطق، فعالیت‌های تفریحی مدرن مانند بولینگ، کارائوکه، و اسکیت سواری همراه با لباس‌های معمولی به طور فزاینده‌ای محبوب می‌شوند.
